ر و ا ن ی

 

 

وضوح تصویری بی وضوح تصویری

 

که برف آمده با زوزه ای اساطیری

 

 

 

و گرگها که سر لاشه ی تو می رقصند

 

چه حس وحال قشنگی شده شکم سیری

 

 

 

که پشت پنجره  آنتن شکست وباران را

 

به چشمهای تو پاشید بین در گیری

 

 

 

تو حرف کهنه ی بادی که من نمی خواهم

 

صدای کهنه ی افتاده در سرازیری

 

 

 

لوایحی که به صلح جهان نیانجامید

 

میان معرکه سر می زند سر پیری

 

 

 

 

دهان تشنه به خون دو ماهی قرمز

 

وگربه ها وپس از گربه ها وآخرش شیری...

 

 

 

انار له شده ات را به دست من بسپار

 

تو باغبان که نبودی که هیچ توفیری...

 

 

 

 

هوای تیمارستان وساک خالی تو

 

رها تر از همه ی چرخهای زنجیری

 

 

 

وباد آمده اینجا نمی شود که نشست

 

زلوله ای که تفنگ است می وزد تیری

 

 

 

تو زوزه می کشی اینجا قطار می آید

 

قطار آمده حالا چرا نمی میری؟!

 

 

 

 

به او که می خواندم

 

 

با نگاهی تاول زده

 

تشنه ی اشاره ای

 

می مانم  کنار همین تبرک

 

با خنده های مردگانی

 

که بر می گردندو می کشند بهشت را

 

بر بوم سفید ذهنم

 

چقدر نمی خوانی ام

 

از دست خویش

 

نمی دانم با سری خونین

 

ومیله هایی سخت

 

چگونه تاب بیاورم

 

آن همه نور را ؟!