قصلان

۱)

ای ماه نشسته بر جبین قصلان

رویای پلنگ در کمین قصلان

انگار که پیکر تو را نقش زدند

با مرمر خفته در زمین قصلان !!

۲)

ای باد خزان چه می کنی با قصلان؟

ای کاش دوباره می شد اینجا قصلان

برگرد و بیاور آن  گلابی ها  را

تا باغـچه  حیاط  ما  تا  قصـلان

۳)

قصلان٬ قصلان٬جان و جهانم قصلان

‌«ایمان و امان و ...»آسمانم قصلان

من کودکی ام به دشت و باغت جا ماند

ای  وای  چرا  نشد بمانم قـصلان؟؟؟؟؟

صلی الله علیک یا حسن ابن علی ایها المجتبی

مثل گلی که در چمدان سبز می شود  

قلب زمین میان زمان سبز می شود

حتما به نامهای بزرگی رسیده است

وقتی کویر از هیجان سبز می شود

حالا دهان به عطر عجیبی دچار گشت

نامی بزرگ روی زبان سبز می شود

باران به انتهای خودش خوب می رسید

جایی که رنگ رنگ کمان سبز می شود

نبض بهار و جنگل و گلها به دست توست

امید بین هر ضربان سبز می شود

ما از تبر به اره برقی ... چه فایده؟

کابوسهای سرو روان سبز می شود

وقت چراغ قرمز و لبخند گل فروش

با ریشه ای که از همدان سبز می شود

دیگر به باد می دهم این نا نوشته را

سرهای سرخ وقف زبان سبز می شود

تو آمدی و ماه خدا هم کریم شد

با نام تو زمین وزمان سبز می شود

حالا گلی میان دو دستم شکفته است

ازچشمه ای که در رمضان سبز می شود

     گلابی ها رسیده اند

سکانس آخر ابروی تیز بازیگر

و نقطه ای که نظر را کشید پشت در

دری که وا شد و پروانه ها زمین خوردند

زباغ مانده فقط لاشه ی گلی پرپر

چه ساده ای که شما را ندیده بشناسم 

که در مخیله ات انداختی مرا در سر

تو فکر می کنی این اشک ضرب در دریا

جواب می دهد از چشمهای غوطه ور؟

نیامدی که به پایت پرنده ای بکشیم

نرفتی اشک بریزم برات پشت سر

ز کوچه های حکومت نظامی آمده ای

به خانه های پر از پنجره  هواکش   در

سکانس پالیدن  سکانس پولیدن

سکانس مرگ طبیعی به جای زخم تبر

و زوم داده به پروانه کارگردان را

زبان بلبل شیدا ز چاک   پشت سر...

سکانس بوسه سکانس عمیق چاه نفت

که من دوباره بیایم دوباره باید رفت

که عشق تو منو کشته وبی تو هرگز که

پرسپولیس و هوادار رنگ قرمز که...

چرا خیال ندارد دوباره بر خیزد؟

پرنده بال ندارد دوباره بر خیزد

که مرد از جنم انقلابی افتاده

درخت بار نداده گلابی افتاده

گلابی افتاده

روی آسفالت له شد

 قصلان 

         بین الحرمین

که چنین غرق شدی در دل بین الحرمین

کفتر جلد حرم نوبت پرواز تو بود

بال رقصانده ترین حامل بین الحرمین

شب نیست از تراکم خاموشی

 خورشید در عبای تو پیچیده است

  یاجوادالائمه

             سوغات کاظمیه

باب المراد شاه کرم قبله ی نهم

ای رکعت ولای شما حمد هجدهم

من بیقرار ومست ز انوار کاظمین

صبح علی الطلوع خوراندی مرا تو خم

بیرون زدم زجان وجهان در هوایتان

در کوره راه بودم ونزدیک تر به گم

دست کریم و جود امام جوان من

ادعونی استجب ...که رسید و نشد لکم

از کاظمین و طوس رسیدند یک به یک

از برکت حضور تو صبح آمده به قم

عرش برین میان دو تا گنبد طلا

صل  علی  الزکی التقی  قبله ی نهم

 عکسهای کربلا در ادامه مطلب

لبهای خسته جمله بسازید با کریم

کربلا ما داریم می آییم...

امشب وزیده باد پریشانی از حرم

در بر گرفت جسم مرا جانی از حرم

مبهوت چشم آبی وموزون آن نگاه

با یک طلوع تازه در ایوانی از حرم

بیهوش ومست روی زمین گر گرفته ام

شاید به این امید که بارانی از حرم

این قطره را بگیر که لب تشنه ی شماست

واکن دری به صحن خروشانی از حرم

عرش برین میان دوتا گنبد طلا

یک تکه از بهشت خیابانی از حرم

ای همچنان که می گذرد روزگارها

جاری شده است جانی و جریانی از حرم

افتاده رد پای تو بر روی موجها

آغاز هر چه نقطه ی پایانی از حرم

          ر و ا ن ی

وضوح تصویری بی وضوح تصویری

که برف آمده با زوزه ای اساطیری

و گرگها که سر لاشه ی تو می رقصند

چه حس وحال قشنگی شده شکم سیری

که پشت پنجره  آنتن شکست وباران را

به چشمهای تو پاشید بین در گیری

تو حرف کهنه ی بادی که من نمی خواهم

صدای کهنه ی افتاده در سرازیری

لوایحی که به صلح جهان نیانجامید

میان معرکه سر می زند سر پیری

دهان تشنه به خون دو ماهی قرمز

وگربه ها وپس از گربه ها وآخرش شیری...

انار له شده ات را به دست من بسپار

تو باغبان که نبودی که هیچ توفیری...

هوای تیمارستان وساک خالی تو

رها تر از همه ی چرخهای زنجیری

وباد آمده اینجا نمی شود که نشست

زلوله ای که تفنگ است می وزد تیری

تو زوزه می کشی اینجا قطار می آید

قطار آمده حالا چرا نمی میری؟!

به او که می خواندم

با نگاهی تاول زده

تشنه ی اشاره ای

می مانم  کنار همین تبرک

با خنده های مردگانی

که بر می گردندو می کشند بهشت را

بر بوم سفید ذهنم

چقدر نمی خوانی ام

از دست خویش

نمی دانم با سری خونین

ومیله هایی سخت

چگونه تاب بیاورم

آن همه نور را ؟!